Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)

Η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ) εμφανίζει τα συμπτώματα της από την βρεφική ηλικία και με συνεχιζόμενες δυσκολίες κατά τα προσχολικά και σχολικά χρόνια με μια φθίνουσα πορεία όσο πλησιάζουμε στην εφηβική ηλικία για τις ήπιες μορφές σε αντίθεση με τις σοβαρότερες που εμμένουν στον χρόνο. Οι περισσότερες έρευνες δείχνουν τα αγόρια να υπερισχύουν των κοριτσιών κατ’ αναλογία 3 προς 1. Η διαφορά αυτή στη συχνότητα εκδήλωσης της διαταραχής εκτιμάται πως εξαρτάται από το γεγονός ότι τα αγόρια παρουσιάζουν σε μεγαλύτερο βαθμό ανάρμοστη διαγωγή ή αντικοινωνική συμπεριφορά σε σχέση με τα κορίτσια. Ως εκ τούτου, η συμπεριφορά των αγοριών γίνεται περισσότερο αντιληπτή και ο αριθμός των διαγνώσεων σε αυτά είναι πιο συχνός.

 Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ εμφανίζουν ελλειμματική προσοχή, υπερκινητικότητα, έντονη δυσκολία στη συγκέντρωση αλλά και την προσοχή, έχουν επίσης δυσκολίες στην συμπεριφορά και έντονη παρόρμηση. Η ΔΕΠ-Υ επηρεάζει την ικανότητα του παιδιού να φέρει εις πέρας τις απαιτήσεις της συγκεκριμένης ηλικίας, όπως αυτές έχουν καθοριστεί από την πλειοψηφία των ψυχολόγων και των παιδίατρων.

Η  ΔΕΠ-Υ χωρίζεται σε τρεις υποτύπους :

  • ΔΕΠ-Υ κυρίως απροσεξίας όπου το παιδί συχνά αποτυγχάνει να συγκεντρώσει την προσοχή του σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας σε σχολικές εργασίες και δραστηριότητες. Δυσκολεύεται να διατηρήσει την προσοχή σε έργα ή δραστηριότητες παιχνιδιού. Φαίνεται ότι δεν ακούει όταν του απευθύνεται ο λόγος. Δεν ακολουθεί τις οδηγίες μέχρι τέλους και αποτυγχάνει να ολοκληρώσει σχολικές εργασίες ή άλλα καθήκοντα του στην τάξη ή στο σπίτι. Δυσκολεύεται να οργανώσει δουλειές και δραστηριότητες. Αποφεύγει, είναι απρόθυμο να συμμετέχει σε έργα που απαιτούν σταθερή και διαρκή πνευματική προσπάθεια. Χάνει αντικείμενα απαραίτητα για εργασίες ή δραστηριότητες. Διασπάται πολύ εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα. Ξεχνά καθημερινές δραστηριότητες
  • ΔΕΠ-Υ κυρίως υπερκινητικότητας – παρορμητικότητας. Σε αυ΄τ την περίπτωση το παιδί συχνά κουνά νευρικά τα χέρια και τα πόδια / στριφογυρίζει στη θέση του. Σηκώνεται από τη θέση του μέσα στην τάξη. Τρέχει ή σκαρφαλώνει σε χώρους ή περιστάσεις που δεν ταιριάζει. Δυσκολεύεται να παίζει ή να συμμετέχει ήσυχα σε δραστηριότητες στον ελεύθερο του χρόνο. Βρίσκεται σε διαρκή κίνηση και μιλά ακατάπαυστα. Απαντά πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση. Δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του. Διακόπτει ή παρεμβαίνει σε συζητήσεις άλλων.
  • ΔΕΠ-Υ συνδυασμένος τύπος. Αυτή η περίπτωση συμπεριλαμβάνει στοιχεία και από τις δύο κατηγορίες συνδιαστικά.

Πηγή:

Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fourth Edition. Washington, DC, American Psychiatric Association, 1994.

Gadow, K. D., & Nolan, E. E. (2002). Differences between preschool children with ODD, ADHD, and ODD plus ADHD symptoms. Journal of Child Psychology andPsychiatry and Allied Disciplines, 43, 191-201.